Daníel Máni

…eða kannski ekki alveg. Jú, mikið rétt við fluttum um helgina og íbúðin okkar er meira og minna í kössum og svörtum ruslapokum as we speak. Við hittum líka svo vel á að Daníel er að taka sjöttu tönnina sína og er búinn að eiga voðalega mikið bágt um helgina. Fimmta tönnin kom okkur alveg að óvörum þar sem við vorum alltaf að stara á neðrigóminn (þar sem nr.6 er að koma) og svo bara einn daginn: ha, komin tönn þarna líka? Vonandi tekur þetta fljótt af því að hann finnur greinilega mikið til og er með nokkrar kommur af og til. Við gáfum honum lítinn stíl í gær og það sló á hitann en ekki svo mikið á óþægindin því miður. Svo var litli anginn alveg lystarlaus í gærkvöldi og vildi ekkert borða sama hvað ég bauð honum. Hann þambaði hins vegar mjólk eins og hann ætti lífið að leysa og að lokum tókst mér að koma í hann ískaldri ab-mjólk með mauki. Þetta hefur sennilega verið hitinn, maður þekkir þetta sjálfur þegar maður er slappur.

Daníel líst held ég samt nokkuð vel á íbúðina og hann er duglegur að fara í könnunarleiðangra enda mikið nýtt til að kanna og skoða. Hann er samt ekki eins hrifinn af sólskálanum eins og ég átti von á en hann á sennilega bara eftir að fatta þetta aðeins betur. Ég sé líka að honum finnst rosa sport ef maður fer út einu megin í eldhúsinu og kemur inn hinu megin. Eitt af okkar fyrstu verkum var að troða öryggisdóti í allar innstungurnar og setja horn á borðið og læsingar á skúffurnar. Það er nefnilega ótrúlegt hvað hann hefur mikinn á huga á þessu allt í einu núna. Restin af vikunni fer í að taka uppúr kössum og koma okkur fyrir en okkur líður öllum rosalega vel í íbúðinni og svo er ekki verra að eiga Völu, Hjalta og Jökul sem nágranna!

Jæja, litli gaurinn þarf bara að fara til læknis í dag. Hann er búinn að vera með útbrot núna í nokkra daga, héldum fyrst að það gæti verið útaf Vicks kreminu sem við settum á bringuna á honum en þetta hefur ekkert batnað þó við hættum að nota það. Erum búin að reyna að bera Mildizon krem á þetta í nokkra daga en virðist ekkert hjálpa. Þetta eru svona rauðir flekkir og svo er húðin svona hálfgróf sumstaðar . Vonandi getur læknirinn bent á eitthvað krem eða eitthvað til að laga þetta. Annars er hann líka kominn með niðurgang aftur, gáfum honum soyamjólk í gær í staðinn fyrir stoðmjólk og hann þambaði hana eins og vitlaus maður. Þá kom í ljós að hún var díííísæt þannig að hann var bara mjög sáttur! En já, vonandi fer þetta allt að batna, og fljótlega reynum við að ná myndum af efri tönninni sem er komin og setja inn á netið.

Það fór eins og mig grunaði þegar ég myndi byrja að vinna….. mikið að gera. Ég er alveg á fullu í vinnunni að læra og læra og svo þurfti ég meira að segja fara í vinnuferð á laugardaginn. Það var ekki skylda að mæta í þessa ferð en “mjög æskilegt”. Svo fylgir þessu starfi líka einhver yfirvinna eða þ.e. það eru stjórnarfundir hjá lífeyrissjóðnum eftir vinnutíma nokkrum sinnum á ári.

Í þessum töluðu orðum erum við Daníel saman heima veik . Einar var veikur í gær og var þá með Daníel og líka fyrir hádegi í dag vegna þess að ég þurfti að mæta til að borga út ellilífeyri í fyrsta skipti. Þessi veikindi eru ekkert alvarleg, bara kvef, hausverkur og slappelsi. Vonandi verðum við öll búin að hrista þetta af okkur á morgun . Daníel er a.m.k. komin með eina framtönn upp í viðbót við hinar tvær. Frekari rannsóknir á þessu eru freka erfiðar þar sem hann bítur okkur þvílíkt ef við einu sinni reynum að þreifa á þessu. Tíminn verður bara að leiða þetta í ljós.
Svo er ég alltaf að reyna að kenna Daníel að segja mamma og kennslustundirnar eru nokkurn veginn svona:

K: Daníel segja mamma…
D: [horfir] aaahhhh…
K: Mamma
D: dada
K: M-A-M-M-A
D: dada
K: mamma-mamma-mamma-mamma!
D: dadadadadada…dadadada…
K: MMMMMMMMMAAAAAAAAMMMMMMMMMAAAAAAAA!
D: DDDDDDDDDAAAAAAAADDDDDDDDDAAAAAAAA!

Þarna er ég annað hvort komin í hláturskast eða búin að ákveða að Daníel þykir bara ekkert vænt um mig! (djók) Það vantar hins vegar aldrei uppá það að hann puðri þegar ég puðra, það er líka svo skemmtilegt í tíma og ótíma t.d. í miðjum matartíma!

Margt annað að gerast hérna sem ég verð bara að skrifa næst af því að ég veit að of langar færslur eru ekki vinsælar.

Daníel er búinn að vera mjög slappur í maganum í meira en viku núna og þessu fylgir alveg pípandi ….! Greyið litla skinnið harkar samt af sér en er á köflum orðinn mjög rauður á bossanum .Hann heldur engu og maður er látlaust að skipta á honum. Á sunnudaginn tók ég hann uppúr klukkan hálf 8 og klukkan 9 var ég búin að skipta 4 sinnum á honum! Það eru allir að segja mér að þetta fylgi tanntöku og það er alveg rétt að það er ein tönn uppi alveg við það að brjótast í gegn. Ég ætlaði að tala við þær í ungbarnaeftirlitinu á mánudaginn þegar hann átti að fara í 8 mánaða skoðun en tímanum var frestað þangað til á föstudag. En hann er búinn að vera að borða rosalega vel og drekkur svakalega mikið en af því að þetta er kominn svo langur tími þá ætla ég að heyra í þeim þarna niður á heislugæslu.

Daníel er búinn að sýna það og sanna að það þarf ekki að kunna að skríða til að komast frá A til B. Ég er orðin frekar þreytt á því að eltast við litla gaurinn út um alla stofu og sjá hann vera að reka sig í allt sem verður á vegi hans þannig að við ákváðum að taka fram leikgrindina sem er búin að vera að bíða þolinmóð útí geymslu. Daníel var nú ekkert rosalega ánægður með litla litríka fangelsið sitt í fyrstu en er núna tvímælalaust búinn að uppgötva kostina við að leikföngin sleppi aldrei frá honum. Ég er rosalega ánægð með þetta þar sem að ég slepp við að vera alltaf að hlaupa til og svo er þetta rosalega flott leikgrind sem litlu frændur mínir áttu.

Nú er Daníel búinn að komast uppá lagið með að sitja eða svo gott sem. Hann er nú frekar valtur ennþá greyið en hann er þó að reyna og er hættur að spenna sig svona svakalega. Það kemur þó oft fyrir að hann reyni að lokum að spenna sig því það er fátt eins skemmtilegt og að standa í lappirnar enda er hann orðinn nokkuð stöðugur.

Tennurnar halda áfram að spretta og þessar tvær vinkonur sem eru komnar í neðri góminn eru rúmlega hálfnaðar á leiðinni upp. En það er eins og hún Steina vinkona mín sagði að nú styttist í að Daníel færi að bíta mig í brjóstið og það stóðst. Hann tók fyrst uppá þessu í gær og síðan þá er hann búinn að bíta mig fjórum sinnum!!! Þetta er svakalega sárt!!! Ég auðvitað rykkist til og kveina og þá verður aumingja Daníel hræddur og fer að gráta og er síðan nánast ófáanlegur til að halda áfram að drekka. Ég fæ smá samviskubit af því að hræða hann svona og ég verð að finna betri leið til að stöðva þetta af því að svona getur þetta ekki gengið. Þetta er strax komið á það stig að mig er farið að kvíða fyrir því að gefa honum og er alltaf tilbúin að kippa mér frá. Vonandi finnum við lausn á þessu EINS FLJÓTT OG MÖGULEGT ER! Annars erum við bara að undirbúa okkur svona smám saman undir að fara til dagmömmunnar og erum að breyta svefnrútínunni eina ferðina enn (ég þoli ekki að breyta rútínum). Ég er líka að prófa að gefa Daníel smá smakk af brauði bleyttu í mjólk en hann er ekki alveg til í þetta og kúgast. Það þýðir ekkert annað en að halda áfram að reyna af því að hann þarf að fara að venjast fleiri hlutum en silkimjúku mauki.

Jæja, tími til kominn að fara að sofa þar sem við erum ennþá mjög árrisul hérna á þessu heimili þökk sé Daníel en það fer brátt að breytast þar sem við erum búin að ákveða að reyna að vera búin að hætta morgungjöfunum áður en ég byrja að vinna. Góða nótt.

Við Daníel vorum ammælisbörn á þriðjudaginn síðasta og hann var hálfs árs og ég fimmtíu sinnum eldri!!! Takk fyrir allar kveðjurnar bæði hérna og í meili og pósti (Sandra). Fyndið hvað maður er farinn að gera lítið á ammælinu sínu, hélt eiginlega meira uppá það að Daníel var orðinn hálfsárs.

Tennurnar hjá Daníel eru farnar að sjást meira og hann hefur mikla unun af því að naga kæli-leikföngin sín. Við erum eiginlega líka hætt að leyfa honum að naga puttana á okkur og hnúana því …ÁÁÁ… það er orðið vont! Við fórum í hálfsársskoðunina líka á þriðjudaginn þar sem Daníel var vigtaður, skoðaður og fékk að lokum sprautu við heilahimnubólgu. Það vildi svo til að það var ungbarnasérfræðingur á heilsugæslustöðinni sem skoðaði hann og ég spurði hvort það gæti verið eitthvað að Daníel af því að hann vill alls ekki vera í sitjandi stellingu. Hann vill alltaf reisa sig við með því að spyrna og fetta sig og vill bara standa. Hann sagði að hann væri bara með svona svakalegt viðbragð og að þetta myndi eldast af honum og ekki hafa áhyggjuar af þessu. Hann gerði smá athugasemd við naflann á stráknum (sem er svakalega útstæður) og talaði eitthvað um gat sem væri að gróa… kíkja á þetta í fyrsta lagi þegar hann væri orðinn eins árs. Veit ekki meir. Svo var það þyngdin sem er 7,15 kg sem er bara nokkuð gott miðað við þennan strák. Það þýðir að hann hefur þyngst um tæp 200 gr á tæpum 2 vikum. Ég er bara löngu búin að sætta mig við að þetta er bara langur og mjór strákur eins og annar fjölskyldurmeðlimur sem þið kannist kannski við. Núna er ég búin að bæta inn smá kjúlla inná matseðilinn og líkar Daníel þetta bara mjög vel.

Úff, komin löng færsla.

Að lokum ætla ég að koma með topp 5 hluti sem geta verið frekar pirrandi en samt mjög fyndnir eftirá.

1. Þegar maður er nýbúinn að skipta á og klæða Daníel til að fara út að sofa þegar maður allt í einu…. finnur kúkalykt!
2. Þegar maður er nýbúinn að setja Daníel út í vagn og er í miðri hárlitun þegar… Daníel fer að gráta og maður þarf að hlaupa út!
3. Þegar maður er nýbúinn að skipta um á Daníel og hann kúkar þannig að maður þarf að skipta aftur og svo þegar hann er tilbúinn og kominn í allt þá… ælir hann yfir allt!
4. Þegar Daníel er orðinn þreyttur og pirraður og maður er að drífa sig í að hátta hann og svo þegar hann er kominn í vagninn eða rúmið þá… er hann glaðvakandi og alls ekki á leið að fara að sofa!
5. Þegar maður er að gefa Daníel graut og hann annaðhvort puðrar eða hnerrar heilli munnfylli yfir mann!!!

Daníel er búinn að vera ansi pirraður síðustu daga, búinn að gráta frekar mikið og vera órólegur. Við vorum ekki viss hvort hann væri að taka tennur eða hvort honum væri illt í eyrunum eða hvað, en grunaði helst að það væru tennur því hann nagaði gjörsamlega allt sem hann kom nálægt. Svo í gærmorgun var Karen að skoða góminn á honum og þá sá hún glitta í tennur í neðri gómnum! Ekki bara eina heldur tvær framtennur! Í gærkvöldi gat maður svo greinilega fundið fyrir tönnunum þegar Daníel beit í puttann á manni. Við keyptum deyfigel fyrir góminn svo hann fyndi ekki jafn mikið til en þegar við reyndum að setja það á góminn sleikti Daníel það strax af og kjamsaði á því af bestu lyst, enda er gelið með svakalegu lakkrísbragði. Það er greinilegt að Daníel ætlar að taka forskot á sæluna og borða jólasteikina með okkur!